Mini-serie: Rondom Kaikhosru Sorabji (1892-1988)

Extra lange uitzending van 4FM en Supplement op 20 april 2003 van 20.00 - 01.00 uur!

zondag 16 maart 2003/Reinier van Houdt / RSO & Donna Amato
zaterdag 22 februari 2003/Quatuor Danel & Frank Peters
zaterdag 1 februari 2003/ Jonathan Powell

Toelichting door Robert Nasveld

Kaikhosru Sorabji was een fenomeen. Deze Engelse componist van uiterst moeilijke pianomuziek leefde teruggetrokken, stond het nemen van foto's niet toe, gaf geen interviews en meed ieder contact met het publiek. Alleen bij heel bijzondere gelegenheden voerde hij - overigens onwillig - wel eens een eigen werk uit. Kasten vol muziek schreef deze zonderling die van Parsi afkomst was. Openbare uitvoering van zijn composities stelde Sorabji niet op prijs en als dat dan toch gebeurde 'zou hij er de straat niet voor oversteken'.

Sorabji's algemene en muzikale opvoeding was, geheel passend bij het vooroorlogse milieu, privé. Aan de muzikale wieg stond zijn Siciliaans/Spaanse moeder die zangeres was.
Al tijdens zijn jeugd raakte Sorabji gefascineerd door de nieuwe muziek van componisten zoals Mahler, Debussy, Schönberg, Skrjabin, Szymanovski en verzamelde hij fanatiek partituren.
In 1913 besloot Sorabji om muziekcriticus te worden. In diezelfde tijd ontdekte hij zijn talenten als componist en sprongen de sluizen van zijn verbeelding open. Een onafgebroken stroom van ideeën hield tot zo'n acht jaar voor zijn dood aan en leverde een oeuvre op waar musicologen zich nog over moeten ontfermen.
Sorabji groeide op in een tijd waarin een enorme explosie plaatsvond op het gebied van de kunst. Ook hij werd meegesleept door de stormachtige ontwikkelingen en kwam tot een heel eigen muziekstijl die de invloed van componisten als Busoni en Debussy verraadt. Menig componist van nu zal zich achter de oren krabben als hij de complexe ritmische figuren analyseert die Sorabji al in de twintiger jaren van de vorige eeuw opschreef.

Tussen 1915 en 1984 werkte Sorabji aan een oeuvre dat uit meer dan honderd werken bestaat. De meeste zijn voor piano, sommige daarvan hebben een lengte van drie tot vier uur en vragen om een volledige pianist die alles in huis heeft. Speelt een pianist een stuk van een dergelijke lengte technisch matig en in een te langzaam tempo dan wordt dat een hele zit. Het overkwam Sorabji rond 1930. Sindsdien verbood hij iedere uitvoering van zijn muziek en trad zelf ook niet meer op. Hij was van mening dat zijn stukken blijkbaar niet geschikt waren voor de conventionele podiumpraktijk.

Naast het toch blijven componeren verdiende hij zijn boterham als recensent voor The New Age en The New English Weekly. Daarnaast schreef hij artikelen, essays, letters-to-the-editor.

In 1976 bezocht de Zuid-Afrikaanse pianist Yonti Solomon Sorabji, speelde diens muziek voor en kreeg permissie om zijn composities en publique uit te gaan voeren. Deze historische Londense reeks voordrachten bracht een kentering teweeg in de belangstelling voor Sorabji's muziek.
Een kleine maar fijne groep toppianisten presenteerde in de jaren daarop zijn inmiddels beroemd geworden bijna vijf uur durende Opus Clavicembalisticum (1930), de kroon op de carrière van de overleden pianist John Ogdon. Niet zo heel veel later bracht Geoffrey Madge in Muziekcentrum Vredenburg de Nederlandse première van dit stuk dat door de NOS werd opgenomen en op plaat uitgebracht. In 1989 werd twee uur lang Musica Nova Special aan Sorabji gewijd. Deze uitzending, waar toen een jaar lang materiaal voor verzameld werd, bevatte zeldzame interviews en opnames en was daarom uniek te noemen.

De NOS - inmiddels NPS -heeft na die gedenkwaardige uitvoering van Opus Clavicembalisticum en uitzendingen de belangstelling voor de figuur Kaikhosru Sorabji nooit verloren en volgt wie er zich zoal aan het inmiddels vrij uit te voeren repertoire waagt en wat daar uit komt.

In drie concerten wordt gepoogd een ruim beeld van dit bête noire te schetsen. Om zo veelzijdig mogelijke programma's aan te bieden wordt werk van Sorabji gecombineerd met muziek van componisten die pasten in Sorabji's denkwereld. Met toondichters zoals Percy Grainger correspondeerde hij, Frederick Delius was een goede vriend van hem. En natuurlijk mag zijn idool de Italiaan Ferruccio Busoni niet ontbreken.

De miniserie wordt uiteraard geopend met een pianorecital, gegeven door Jonathan Powell, een pianist die in staat is om technische hoogstandjes te combineren met een muzikaal meeslepend betoog. Geen van Sorabji's geprogrammeerde stukken is in Nederland tot op heden uitgevoerd.
Jonathan Powell, inmiddels Sorabji specialist, zal zelfs een wereldpremière presenteren.

Het is bij insiders bekend dat de meeste stukken van Sorabji voor piano zijn geschreven. Maar hoe goed was de componist in het schrijven voor andere bezettingen? Het antwoord wordt gegeven op het tweede programma door het Belgische Quatuor Danel. Samen met pianist Frank Peters zal dan de wereldpremière van Sorabji's Piano Quintet gebracht worden.

Alle tussen 1919 en 1931 geschreven werken werden in 1938 exclusief gepubliceerd door Oxford University Press. Daar onder valt zijn in 1918 geschreven Vijfde Pianoconcert, opgedragen aan de Franse meesterpianist en pedagoog Alfred Cortot. Het is slechts één van die tien merkwaardige pianoconcerten die tot op heden nooit werden gespeeld. Het optreden door het Radio Symfonie Orkest brengt daar verandering in. Op 16 maart 2003 zal de Amerikaanse Sorabji specialiste Donna Amato samen met dirigent Ed Spanjaard eindelijk de eerste uitvoering geven. En er zal duidelijk worden dat Sorabji heel goed kon orkestreren.

Hoogtepunt is misschien wel de wereldpremière van de Symfonie no. 4 uit 1964, de afsluiting van het projekt. Dit opus magnum dat een prachtige waaier te zien geeft van alle compositietechnieken die in de loop der jaren in Sorabji's werk tot rijping zijn gekomen, duurt maar liefst bijna 5 uur! Een aantal jaren geleden kwamen het Rotterdamse Theater De Lantaarn en deze ex-leerling van Geoffrey Madge een toekomstige uitvoering overeen die door omstandigheden tot nu toe uitbleef. Gezien de hoeveelheid studie-uren heeft het Fonds voor de Podiumkunsten hem subsidie toegekend. NPS Radio hecht grote waarde aan dergelijk pionierswerk en is van mening dat zo'n initiatief niet aan dit projekt mag voorbijgaan.

Vooraf aan ieder concert zal Alistair Hinton, de drijvende kracht achter de Sorabji Stichting, een korte inleiding geven.

1. Jonathan Powell, piano
zaterdag 1 februari 2003, 20.15 . Uitzending 14 februari en 5 maart in NPS in de Middag.
19.30 - 20.00 inleiding door Alistair Hinton, voorzitter van de Sorabji Foundation

Alexander Scriabin Sonata nr. 7 (1912)
Kaikhosru Sorabji Passeggiata veneziana sopra la Barcarolla di Offenbach (1956) *
Ferruccio Busoni All'Italia ! (1907)
Berceuse (1909)
Kaikhosru Sorabji Uit Transcedental Studies(1940/'44)
nr. 4 Scriabinesco*
nr. 84 Tango habanera**
pauze
Kaikhosru Sorabji Gulistan (1940) *
Leopold Godowsky Symphonische Metamorphosen über Johann Strauss'
Die Fledermaus (1907) *

2. Quatuor Danel mmv Frank Peters, piano
22 februari 2003, 20.15 uur. Uitzending 12 maart NPS in de Middag.
19.30 - 20.00 inleiding door Alistair Hinton, voorzitter van de Sorabji Foundation

Percy Grainger Three Folktunes * 10'
1. Molly on the Shore (British Folk-Music Setting No. 1) (1907)
2. Beautiful Fresh Flower ( 1935) (arr. Peter Sculthorpe)
3. Died for Love (British Folk-Music Setting No. 10) (1907)
(arr. Barry Peter Ould)
Kaikhosru Sorabji Pianokwintet no. 1 (1920) * 30'
pauze
Kaikhosru Sorabji Fantaisie espagnole voor piano solo * 17'
Frederick Delius String Quartet (1916) 28'

3. Radio Symfonie Orkest olv Ed Spanjaard mmv Donna Amato, piano
zondag 16 maart 2003 14.15 uur. Uitzending 19 maart NPS in de Middag.
(productie 12.03-16.03)
13.30 - 14.00 inleiding door Alistair Hinton, voorzitter van de Sorabji Foundation.

Ferruccio Busoni Tanz-Walzer für Orchester op. 53 (1920) 12'
("Dem Andenken Johann Strauss")
Kaikhosru Sorabji Piano Concerto nr. 5 ** (1920) 35'
pauze
Ferruccio Busoni Berceuse élégiaque (1917) 10'
Percy Grainger The Warriors (1916) * 18'

4. Reinier van Houdt, piano
zondag 16 maart 2003 17.00
Kaikhosru Sorabji Symfonie no. 4 for piano alone (1962-1964)** 280'

Drie pauzes.

* Nederlandse première
** wereldpremière


17.00
Part 1: Moderatamente Allegro 1.23 min

18.30 eerste pauze

18.50
Part 2: Preludio-Corale e Variazioni
* Liturgicamenti - Molto Moderato - Quasi Cantico Gregoriano
* Interludio: Perpetuum Mobile
* Ostinato - Moderatissimo Quasi Lento
* Vivace: Scorrevole: Fuggitivo 47 min

19.40 tweede pauze

20.00
Part 3 Variazioni: Tema: Largamente, Solenne 1.20 min
1. Vivace 2. Quasi Adagio 3. Oscuramenti Minaccioso 4. Mormorando Tranquillamenti
5. Tranquillo 6. Vivace Leggiero 7. Moderatamente Allegro 8. Quasi Notturno 9.Abbastanzo Vivace 10. Moderato Sostenuto 11. Vivace e Saltando 12. Vivace Nervoso 13. Moderato 14. Sostenuto 15. Staccatissimo Vivace e Leggiero 16. Lento: Oscuro Velato 17. Vivo 18. Flessibile:Bene e Dolcementi Cantando 19. Vivo e Secco 20. Vivo 21. Molto Legato: Adagietto 22. Adagietto e Legatissimo 23. Legatissimo 24. Abbastanza Brioso 25. Tranquillo 26. Vivace Assai 27. Morbidamente Dolce 28. Andante 29. Allegro Brioso 30. Legatissimo 31. Vivace Abbastanza 32. Moderato 33. Molto piu Lento 34. Quasi Saltando: Leggiero Molto 35. Vivace: Volante 36. Molto Moderato e Legatissime Sempre 37. Pesante: Acceso? 38. Quasi Adagio 39. Energico: Con Impeto 40.Moderato 41. Con Impeto 42. Veemente? 43. Tranquillo 44. Deciso: Con Enfasi?
45. Lento 46. Adagio 47. Vivace Martellato

21.20 derde pauze

21.40 55 min
Variatie 48. Dolcissimo e con Colore e con Somma Fantasia 49. Quasi Cadenza: Toccata - Fuga I (a quatro voci): Moderato - Fuga II (a cinque voci): Tranquillo - Fuga III (a tre voci): Animato - Stretto: Pochito piu Lento
Part 3: Finale: Abbastanza Andante

22.45 verwachte eindtijd


Concertserie