I wish, I am, I will be De Nederlandse fotograaf Erwin Olaf (1959) heeft met zijn laatste fotoseries Hope, Grief en Rain internationaal erkenning gekregen. Zijn vroegere werk werd al vanaf de jaren ’80 bekritiseerd. Het zou vooral willen choqueren en daarmee geen kunst zijn. Maar nu belangrijke internationale kunsthandelaren en musea zijn werk willen vertonen, en het publiek massaal zijn exposities bezoekt, lijkt het jarenlang ploeteren uit te monden in serieuze erkenning. En dit nu juist in een periode van zijn leven waarbij Erwin Olaf te kampen heeft met een slopende ziekte – longemfyseem – waardoor hij zorgvuldig met zijn energie moet omgaan. Onduidelijk is of zijn lichaam zijn werktempo kan bijhouden.

- Klik hier voor een voorproefje! -

In Erwin Olaf schetst regisseur Michiel van Erp (Pretpark Nederland, Angst) een kwetsbaar portret van de - volgens het kunsttijdschrift Kunstbeeld – ‘meest zichtbare Nederlandse kunstenaar in het buitenland’. Van Erp reist mee bij belangrijke openingen en exposities en filmde de kunstenaar tijdens zijn enerverende fotosessies.

Regie: Michiel van Erp
Productie: De Familie

Deze documentaire is tot stand gekomen met financiële steun van het Stimuleringsfonds Nederlandse Culturele Mediaproducties.