Glenn Gould Het leven van de Canadese pianist Glenn Gould is met mythes omgeven. De geniale Bachvertolker is geliefd, gevat en grappig, maar is door zijn excentrieke persoonlijkheid niet makkelijk voor zichzelf en zijn omgeving. Deze documentaire geeft via uniek privé-archief, vrienden en oud-geliefden een intieme inkijk in zijn leven en onderzoekt de mythes rond zijn genie en zijn gekte.

Glenn Gould wordt in de jaren ‘50 op slag wereldberoemd met zijn eigenzinnige uitvoering van Bachs Goldbergvariaties. In de klassieke muziekwereld is hij een opvallende verschijning. Voorover gebogen op een klein krukje en meezingend met zijn spel worden zijn optredens en opnames al snel legendarisch. Hijzelf ziet concerten als noodzakelijk kwaad. “I detest audiences, not in their individual components, but en masse I detest audiences. They are a force of evil.”

In 1964 stopt hij abrupt met optreden en concentreert zich op studio-opnamen en radioprogramma’s. Deze bieden hem maximale controle en toegang tot een groot publiek. Zijn groeiende controledrift en hypochondrie maken hem intussen een steeds lastiger partner voor zijn geliefden. Ex-partner Cornelia Foss en andere intimi werpen in deze documentaire een persoonlijk licht op hun leven met het zachtaardige, gepassioneerde en complexe genie Glenn Gould, die in 1982 op 50-jarige leeftijd overlijdt.

Regie: Michèle Hozer en Peter Raymont.
Productie: White Pine Pictures.