De manager van het paar liet Cristina en Cust? de vertaalde gedichten van J.J. Slauerhoff lezen, over Lissabon, de Taag, over het leven en de dood. Verrast en ge?rigeerd besloten ze deze gedichten op muziek te zetten. Michel Sch?ng werd gevraagd als muziekregisseur voor de CD Cristina canta Slauerhoff. Het succes was enorm. De CD werd 'platina'.
Hun programma biedt zowel de traditionele fado als vernieuwende composities. In Portugal zelf ging het moeilijker. Het traditionele publiek verzet zich tegen de vernieuwingsdrift die wordt bestempeld als verraad aan de fado. Cust? zegt daarover: 'Over twintig jaar is er een nieuwe fadostem en die zal 'Slauerhoff' zingen. En dan wordt dat beschouwd als traditionele fado.'
In de film gaat filmmaker Leendert Pot met Michel Sch?ng bij Cristina en Cust? op bezoek. In hun huis, vlak buiten het dorp, zien we hoe uit een Kaapverdiaans gedicht een nieuwe compositie ontstaat. Cristina en Cust? blijven de grenzen verkennen en de fado vernieuwen. Cust?: 'De nieuwe compositie is geen traditionele Kaapverdiaanse Morna, maar het is ook geen Fado. Het is een eigen stijl.' Door Cristina Branco - a Minha Casa word je verliefd op de stem van Cristina en ontroerd door de composities en het gitaarspel van Cust?.
Regie & scenario: Leendert Pot & Michel Sch?ng, Camera: Peter Brugman, Additional camera: Brigit Hillenius, Geluid: Rik Meier, Geluidsnabewerking: Michel Sch?ng, Montage: Barbara Hin, Productie: Sylvia Baan en Hetty Krapels, Publiciteit: Sara H?r & Karin van der Hulst, Producent: Pieter van Huystee Film & TV, Eindredactie VPRO: Saskia van Schaik, Vera de Vries, Carine Eijsbouts
Leendert Pot (1959) heeft vanaf 1986 onder meer de volgende muziekfilms gemaakt: In de greep van de tango (speciale juryvermelding IDFA, nominatie Gouden Kalf), De korenslag en Saudade. De po?sche short Ithaka naar een gedicht van Konstantin Kavafis, vormt in zekere zin de opmaat voor Cristina Branco A Minha Casa.
Michel Sch?ng (1957) studeerde muziekwetenschap in Utrecht en dirigeerde jaren een Kaapverdiaans koor. Tevens was hij muziekregisseur bij de CD's van onder meer: Oeral kozakken koor, Tango ensemble Bailongo, en Canta Slauerhoff. Samen met Mart Dominicus maakte hij de muziekdocumentaire Het Derde Oor. Verder heeft hij aan tientallen films meegewerkt in verschillende hoedanigheden: geluidsontwerp, -montage, -mixage. (Karakter, Bela Bela, De Grote Vakantie, Naar de klote en Zus & zo)
Pieter van Huystee Film heeft een groot aantal muziekfilms geproduceerd, waaronder Dame la Mano (Rumba), Bi Ba Bo (een kleine musical), Kid Dynamite (Jazz documentaire), Crazy (oorlogsliederen), Kolonel Parker (manager Elvis Presley), There Ain't No Easy Road ( Fred Eaglesmith), Het Ondergronds Orkest (muziek in de Parijse metro) en Ze gaat naar New York (Mathilde Santing).
Deze film kwam tot stand met financi? steun van het Stimuleringsfonds Nederlandse Culturele Omroepproducties en de VPRO.
