Jan Schoonhoven

De legendarische kunstenaar uit Delft Jan Schoonhoven (1914-1994) werd bij zijn leven al vergeleken met Vermeer en Mondriaan. Zijn mysterieuze, witte reliëfs gemaakt van karton en papiermarché worden nu voor tonnen geveild in Sotheby's en Christie's. Jan Schoonhoven zelf leefde als een sobere en bescheiden PTT-ambtenaar.
 
Wie was deze man, die zich in het openbaar spontaan naakt liet beschilderen door de wereldberoemde Japanse kunstenares Yayoi Kusama, om de volgende dag weer bedaard op tijd op kantoor te verschijnen?
 
Jan Schoonhoven beschouwde gotische kerken en zijn geboortestad Delft als zijn grote inspiratiebronnen. Hij was ook diep onder de indruk van de imposante kathedralen van Chartres, Parijs en Cologne. Begin jaren zestig vormde Schoonhoven samen met Armando, Jan Henderikse en Henk Peeters de 'Nul-groep' die zich keerde tegen de spontaniteit, het persoonlijke en de gevoelsexpressie in de kunst. Internationaal vond de 'Nul-groep' aansluiting bij de 'Zero-beweging' in Duitsland, Italië en Japan met de Franse Yves Klein, de Italiaanse Piero Manzoni en Lucio Fontana, de Duitsers Mack, Piene en Uecker en de Japanse Yayoi Kusama. In 1967 wordt Schoonhoven bekroond op de Biënnale van Sao Paulo en is daarmee in één klap internationaal bekend. Hij wordt sindsdien beschouwd als één van de belangrijkste Nederlandse kunstenaars van de 20ste eeuw, en is van invloed voor een geheel nieuwe generatie.
 
Jan Schoonhoven - Beambte 18977 bevat unieke beelden van Jan Schoonhoven uit de jaren zeventig en tachtig. Tijdens de research voor de film ontdekken de makers dat één van de belangrijkste werken van Jan Schoonhoven is verdwenen uit het postkantoor in Delft. In de film gaat zijn vriend, kunstenaar Jan Henderikse op zoek naar dit verloren gewaande werk. Gaandeweg ontstaat er een beeld van Schoonhoven's leven, zijn raadselachtige persoonlijkheid en de betekenis van zijn werk.
 
Regisseur Sherman De Jesus:
'Het plan voor een film over Jan Schoonhoven ontstond na Alles Is Licht (2001), de film over Jan Henderikse. Door zijn verhalen en die van anderen over de 'oude meester' en door het onbekende archiefmateriaal van Jan Schoonhoven, leek deze film een natuurlijk en vanzelfsprekend vervolg. Jan Schoonhoven is voor mij altijd een distant voice geweest. Hij  kende Delft door en door. In de film zoek ik de plekken op die hem inspireerden en waar hij 'speelde' met die oude deftige stad. Ik heb getracht iets te laten voelen van de liefde die je kunt hebben voor een stad, voor oude gebouwen, voor het labyrint dat zo'n stad is. Voor het licht van een stad als Delft.'
 
Regisseur De Jesus probeert vast te leggen wat Schoonhoven wilde bereiken en wat het voor hem betekende om kunstenaar te zijn in zijn tijd. Jan Schoonhoven maakte nog mee dat het besef van zijn belang als kunstenaar groeide. De Jesus vermoedt dat hij ook een idee moet hebben gehad hoe dit belang zich verder zou ontwikkelen na zijn dood. Hij had om zijn kunst te maken enkel karton, lijm en kranten nodig. De regisseur probeert met behulp van alle hiervoor geschetste zaken uit te vinden wat Schoonhoven ertoe verplichtte om zich tot het uiterste te beperken in de manier waarop hij zich in zijn werk uitte.
 
Regie & scenario: Sherman De Jesus
Productie: Memphis Film & Television